دوستان عزیزم،

امیدوارم با وجود همه‌ اتفاقاتی که در جریان است، اندوه هنوز نتوانسته باشد نور امید را در دلتان کاملاً خاموش کند.

تاریخ نشان می‌دهد که تاریکی همیشه سعی کرده چنین کند, به‌ ویژه در سرزمین ایران.

ما تنها مردمی نیستیم که رنجِ ظلم، حمله و فقدان را تجربه کرده‌ایم.

بارها و بارها، این سرزمین و مردمش زیر سلطه‌ حاکمانِ خشن و ویرانگر رنج کشیده‌اند.

با این حال، همواره همچون ققنوس، از دل خاکستر برخاسته‌اند و پس از ویرانی، زندگی و کرامت را از نو ساخته‌اند.

آنچه کمتر درباره‌اش گفته می‌شود این است که این خاطره‌ها چگونه درون ما زندگی می‌کنند.

برخی پژوهشگران و اندیشمندان معاصر بر این باورند که آسیبهای جمعی فقط در کتابهای تاریخ باقی نمی‌مانند؛ بلکه در بدن ما، در دستگاه

عصبی، در قلب، و حتی در ژنهایمان حمل می‌شوند. وقتی رویدادهای دردناک دوباره رخ می‌دهند، زخمهای قدیمی سر باز می‌کنند و این بار می‌تواند

سنگین و طاقت‌فرسا به نظر برسد.

بسیاری از شما می‌دانید که من در سال ۲۰۲۰، هم‌زمان با آغاز کووید، مسیر حرفه‌ای‌ام را ترک کردم و از آن زمان بخش زیادی از وقتم صرف مطالعه

در حوزه‌هایی مانند فلسفه، روان‌شناسی، فناوری و موضوعات دیگر شده است..از بهمن سال گذشته، تمرکزم به‌ طور عمیق روی یک موضوع بوده

است: "آگاهی" .

قصد ندارم اینجا توضیح بدهم چه آموخته‌ام یا کسی را قانع کنم که چرا این کار اثر دارد.

فقط می‌خواهم چیزی را که در این مرحله از تأمل و مطالعه به آن رسیده‌ام با شما در میان بگذارم.

تغییر واقعی از بیرون شروع نمی‌شود؛ از درون آغاز می‌شود.

آنچه به اشتراک می‌گذارم، یک تمرین کوچک و آرام است.برای یک آغاز.

برای انجام این کار لازم نیست به چیزی ایمان داشته باشید. آنچه اهمیت دارد، تداوم این تمرین و تعداد کسانیست که آن را با هم تجربه می‌کنند.

وقتی تعداد بیشتری با هم سکوت می‌کنند، اتفاقی آرام در درون ما رخ می‌دهد؛ تغییری که می‌تواند به رهایی ایران کمک کند.

این تمرین با یک نیت روشن همراه است: نه نفرت، نه آرزوی بد - برای هیچ‌ کس.

فقط یک دقیقه فاصله گرفتن از قضاوت، سرزنش و خشم.

در آن یک دقیقه، فقط سعی کنید عشق را حس کنید - برای همسر، برای فرزند، برای دوستان یا حتی حیوانات خانگی‌تان.

تمرین:

هر شب ساعت ۱۰ شب به وقت تهران،

فقط یک دقیقه:

• در سکوت بنشینید

• توجه آرامتان را به قلب و نفس تان بیاورید

• نوری ملایم را تصور کنید که از بالای سر وارد می‌شود

• از قلب ‌تان می‌گذرد، از بدنتان عبور می‌کند و به زمین می‌رسد

همین است. یک دقیقه.

اگر دوست دارید همراه شوید، ساعتتان را تنظیم کنید و آغاز کنید.

می‌توانید آن را با دیگران به اشتراک بگذارید یا به شیوه‌ خودتان انجامش دهید.

نه اجباری در کار است، نه توضیحی - فقط حضور.

با عشق 🤍

دعوتی به کاری جمعی، در دلِ تنهایی

کاری نو، بی‌نیاز از ایمان به هیچ عقیده‌ای

پنجشنبه، ۲ بهمن ۱۴۰۴.